SLEKJUKAST ER TAUGASJÚKDÓMUR
SEM VELDUR SKYNDILEGRI VÖÐVALÖMUN.
- Skál. - Já.
HÚN ORSAKAST AF STERKUM TILFINNINGUM SVO SEM REIÐI, UNDRUN OG ÓTTA.
EN AÐALLEGA...
- Svo falleg. - Já.
GLEÐI
Ást...
fjölskylda...
gleði.
Ef þú ert hér...
er það því þú elskar Marvin og Lizu mjög mikið.
Allavega annað þeirra.
Og þú vilt deila með þeim gleðinni.
Ég veit ég vil það.
Liza...
Charlie, Cooper, ég vil þakka ykkur fyrir að treysta mér fyrir þessari athöfn.
Ég tel það mikinn heiður og forréttindi.
Ég veit að elskulegir látnir foreldrar, ykkar Jerry og Barb, hefðu samþykkt,
og jafn mikilvægilega, sagt mig myndarlegan.
- Ertu í lagi? Hugsaðu leiðinlega hluti. - Já. Ókei.
Feit börn, höfrunga föst í túnfisknetum.
- Sýrland. - Koma svo, allt í lagi?
- 50 prósent hjónabanda enda í skilnaði. - Guð minn, en dapurlegt.
Takk.
Hver fjandinn?
Þetta er bróðir þeirra Charlie.
Hann er með sjúkdóm þar sem hann fellur í yfirlið þegar hann er glaður.
- Er það til? - Annars er hann bara asni.
Ég hitti Lizu fyrst þegar hún var minni en grasker.
Charlie og Cooper sýndu nýju litlu systir sína í messunni,
líkt og hún væri Jesús endurfæddur.
Ég sver, þeir voru jafnvel stoltari, en mamma þín og pabbi.
- Ó, Jesús. Svona maður! Svona! - Er í lagi með hann?
Brian Wilson, grænkera kjöt.
- Cosby. Cosby. - Cosby.
- Eigum við að klára þetta? Við erum til. - Nei, ég skil. Ókei.
- Marvin, tekurðu Lizu sem eiginkonu? - Hraðar.
Til að eiga í blíðu og stríðu, veikindum og heilsu til dauðadags?
- Já. - Og Liza, viltu allt þetta líka?
Já.
Í krafti þess valds sem mér er veitt af New York fylki...
og Guði, lýsi ég ykkur hjón.
- Nei, nei, nei! - Heyrðu! Varlega!
- Er hann í lagi? - Allt í lagi! Allt í lagi. Ég hef hann.
Þetta gerist.
Charlie?
Heyrðu.
Það lifir!
- Hverju missti ég af? - Þau eru á leiðinni til Belize.
Þykir það leitt.
Pældu í þessu.
Áður en þau fóru...
gefur Marvin Lizu gjöf í svona stórum kassa, satt? Gjöf.
Gerir mikið mál úr þessu.
Ekki skartgrip, ekki spa dag, nærföt.
Það voru ferðabuxur með afrennanlegum skálmum.
Ég sá höndina fara afturábak. Ég hélt hún myndi lemja hann.
- Hættu. - Í alvöru.
- Ekki meira, maður. - En hún er fín.
Jeff frændi saumaði vörina á henni og...
Já, þú fórst alveg með það. Fremsta röðin fær áfallastreituröskun.
Hún var bara svo falleg. Ég gat ekki stöðvað hamingjuna.
Já. Hefurðu ekkert hugleitt þetta Xyrem dót aftur?
Gerir ekkert meira en æfingar, Cooper, og þær fá mig ekki til að pissa í rúmið.
Ókei. Ég bara, þú veist...
Ég vil ekki þú deyir.
Ég verð fínn...
svo lengi sem ég fer aldrei í brúðkaup aftur.
- Ég get treyst á þig með það, rétt? - Heyrðu.
Ó, ég sá að Rita systir Marvins horfði á þig.
- Nú var það já? - Já.
Hlýtur að heillast af yfirliðurum.
Ekki hunsa svona. Sumar stelpur elska verkefni.
Ég er ekki í sokkum við sandala, Cooper. Ég hef ólæknanlegan taugasjúkdóm.
En ekki vera svona fúll yfir því.
JARÐARFARA MARSINN
Ókei, svona.
- Fröken, má ég. Ég hjálpa þér. - Þakka þér kærlega.
Ekkert mál.
BKLYN ALMENNINGS BÓKASAFNIÐ
Litla systir þín gifti sig.
- Þér hlýtur að finnast þú vera gamall. - Liza gerði alltaf allt fyrst.
Þegar hún var 12 ára, þrýsti hún á mig að reykja jónu.
Svona maður. Viltu ekki verða ástfanginn?
Ó, ég vil vera ástfanginn, auðvitað.
Ákjósanlega vil ég sleppa tilhugalífinu og fara beint í að deila svitaeyði.
Þú drepur mig, maður.
Ég er sammála þér, Charlie.
Það er mikilvægt að finna einhvern sem þú getur gleymt að sé til staðar,
svo þegar þeir fara, sé það eins og að missa kött.
Nei, ekki beint það sem ég...
Vitiði, ég þarf að fara varlega.
Ég þarf einhvern sem ég sé í jogging galla, músalega að meðallagi.
Hefurðu heyrt Nútíma ást podkastið?
- Nei. Þú? - Eins og trúarástundun.
Það var saga um daginn um par, hann var heyrnarlaus og hún var blind,
svo þau gátu hvorki talað né notað, fingramál, en voru gift í 15 ár.
Hvað gerðist þá?
Sjálfkeyrandi bíll drap hana.
- Já. Það var mikið. - Takk fyrir innskotið, Victor.
Hættið að tala. Ég þarf að einbeita mér.
- Þú þarft ekki að bregðast við svona... - Ég veit ekki hvað þú meinar.
Ég fór með þig á hafnaboltaleik. Þú varst eins og galin á leiknum.
"Galin á..."? Þetta er hafnaboltaleikur. Eru siðavenjur á hafnaboltaleikjum?
- Þetta er krakkaliðið, satt? - Ókei, fínt.
Hvað um að þú dettir í það á krakkaliðsleik?
Hvað annað gerir maður á krakkaliðsleik?
Sestu aðeins.
Ég bið þig að... ég bið þig að róa þig.
Ég segi, "Róleg," og þú tekur því...
Það er mest pirrandi í heimi að heyra.
- Ég segi bara "róleg," ekki svo... - Hættu að segja það.
Geturðu róað þig?
Um hvað eru þau að tala?
Þú veist að ég hef unnið mikið í sjálfum mér.
Ég reyni virkilega að verða betri maður.
Ertu að hætta með mér?
- Já. - Í alvöru?
Við erum á bókasafni.
Komstu þess vegna með mig hingað, svo ég hækkaði ekki róminn?
Nei.
Heyrðu, við vitum bæði að þú ert ástríðufull.
Er það samheiti fyrir "hávær"?
- Hún er að verða reið. - Samheiti er frábært orð.
Hér er annað. Þú ert snarbiluð.
- Helvítis... - Allt í lagi, svona.
Frábært.
Ertu að meina þetta? Hafðu þetta!
- Ó, ókei! Fröken, væri þér sama? - Heyrðu, fröken?
- Geturðu komið niður? - Mér líkar að vera hérna uppi.
Já, hún er biluð maður. Ekki bara hluta mánaðarins, alltaf.
Guð minn góður!
Þessi inniskó-slæpingja hálfviti kom með mig hingað til að hætta með mér.
Já, því ég hélt hún héldi sér saman.
- Fyrirgefðu. Því segirðu það ekki? - Ha?
Þú stendur á borði. Þú þarft greinilega að segja eitthvað.
Mér finnst þú ættir að segja það.
Ókei. Til dæmis, "halda mér saman."
- Ég þarf ekki að halda neinu saman. - Öll bókasafnsnördin eru ósammála þér.
Það sem er galið, er að ég veit ekki hvernig við enduðum saman.
Hann er dónalegur við þjóna. Hann svarar ekki móður sinni í síma.
- Hann plokkar augabrýrnar. - Ég er grískur að hluta.
- Og vinum þínum líkar ekki við hann? - Þeir hata hann.
Þeir skilja ekki hvað ég sé við hann. Eftir nokkurt skeið...
verður það ástæðan fyrir að vera með honum.
Já. Slæmt val. Þitt mál, rétt?
Já. Svo það er hennar sök.
- Heyrðu, heyrðu! - Fröken, láttu Lavelle fá bókina.
- Farðu frá, eða ég ríf þetta í sundur. - Hún segir þetta bara.
Fröken?
Fröken!
Þú munt aldrei nokkurntímann rífa kjölinn á þessari bók.
Hann er styrktur fyrir bókasöfn.
- Þú gætir hinsvegar reynt blaðsíðurnar. - Charlie.
Nei, svona. Byrjaðu í miðjunni. Misstu þig í því.
- Já! - Svona. Er þetta ekki gott?
- Líður þér vel með þetta? - Ha, er ég hávær núna?
- Róaðu þig bara. - Ó, róa mig?
Róa mig?
Róa mig!
Segðu mér svolítið.
Hélstu virkilega að þetta myndi endast?
Eða betri spurning er,
langaði þig einhverntímann til þess?
Fínt, við getum hætt saman.
Jæja, þetta fór eins og áætlað var.
- Takk. - Hvernig gerði hann þetta?
Eins og blindur maður lærir að hlusta, nema Charlie þekkir sársauka.
- Hverju skiptir það þig? - Hvað?
Ég bara... ég reyni bara að halda friðinn.
- Þú ert góður í því. - Verð að vera það.
- Fyrirgefiði! - Já, ekki gera þetta lengur.
Ég hætti snemma.
"Mislingar fara vaxandi. Gagnamiðstöðin er áhyggjufull."
Takk.
Vel gert!
Kelly! Svona!
Einn, tveir, þrír, fjórir, fimm,
sex, sjö, átta, níu, 10!
Zíka vírus, þingið.
Ó, Guð.
Hungur í Darfur.
Hvítur maður, dreddar.
- Sæll, Charlie. - Sæll.
- Þú rétt náðir. - Rétt svo. Takk.
- Ertu góður? - Já.
Það er einhver hér að finna þig. Hún kom með eitthvða fyrir þig.
"Hún?"
- Ó, Guð. Segðu ég hafi dáið. - Ég sagði þú værir hér.
- Það gerðist skyndilega. - Halló?
- Sæll, hr. bókasafnsvörður. - Sæl. Komstu til að henda fleiri bókum?
Ég kom til að þakka þér fyrir að koma mér til varnar um daginn.
Ó, ég kom þér ekki til varnar. Ég vildi bara ná þér af borðinu.
Jæja, ég met það samt.
- Ég kom með þetta, staðgengil. - Þurftir þess ekki.
- Það minnsta sem ég gat gert. - Sú sem þú eyðilagðir var fyrsta útgáfa.
Ó, fyrirgefðu. Þú manaðir mig samt eiginlega.
Allt í lagi.
- Spáði í eitt sem þú sagðir um daginn. - Einmitt.
Hélt ég virkilega að það myndi endast? Og ég gerði það ekki.
Þá er gott að það endaði.
En því fór ég í samband sem ég vissi yrði aldrei neitt úr?
- Spurðu strákinn sem klúðraði því. - Ekki hans sök.
Reyndar, allt honum að kenna.
Ég vissi hvert stefndi þegar hann hætti við stefnumót til að fara á bátasýningu.
- Hann er annar sem hefur gert það. - Kannski ættirðu að flytja inn í landið?
Mér finnst eitthvað svo ómótstæðilegt við menn sem ég á enga framtíð með.
Einmitt.
Svo hljótt hérna. Langar þig ekki bara að öskra?
Vinsamlegast ekki öskra.
- Svona, hefurðu öskrað? Það er gaman. - Ég veit, en það er meira við lífið.
- Er það? - Ég er ekki viss lengur.
Jæja, takk aftur.
- Vel á minnst, ég er Francesca. - Ég er Charlie.
Jæja, gaman að hitta þig líka, Charlie.
- Já! - Ég skil þetta eftir. Ókei.
Já.
Við þurfum að útkljá eitt strax.
Ertu hommi?
Ég meina, það er í lagi, en ég verð að vita,
- ég vil úr þessum tilfinningarússíbana. - Ég er ekki hommi, Lavelle.
Geldingur? Ertu geldingur?
- Hvað? - Þetta er ósanngjarnt.
Ferð ekki út með henni vegna útlitsins. Ekki hennar sök að vera svo flott.
Nei, ekki útlitið. Heldur mannasiðirnir. Hláturinn. Gjafainnpökkuðu bækurnar.
Hún er bara of...
of.
- Hljómar eins og þér líki við hana. - Það er vandamálið.
Komumst að kjarnanum, Charlie.
Gæði sæða fellur hratt eftir 35 ára.
Takk, Victor.
Þú verður að taka sénsa stundum. Annars fer lífið framhjá þér.
Já, einmitt.
Ókei!
- "Ókei," hvað? - Ókei, ég skal fara út með þér.
Ó, ég...
spurði ekki alveg.
Hvernig hljómar kl.14:00 á laugardaginn?
- Æltar mamma þín að keyra? - Foreldrar mínir eru látnir.
Ókei, þá. Kl.14:00 á laugardaginn.
Ég verð með sólarvörn.
Frábært. Ég meina, flott.
Sjáumst þá.
Bíddu. Charlie þarftu ekki númerið mitt?
Hringdu í upplýsingaborðið. Verð að fara.
Ég veit ekki. Ég skil bara ekki.
Þú hefur ekki farið á stefnumót í áravís, rétt?
- Því hún? Því núna? - Ég veit ekki.
Hún var svo reið, brjáluð, gjörsamlega stjórnlaus.
- Það var spennandi. - Ég skil það alls ekki.
Hún er eins og allt sem ég hef forðast.
- Ég laðast að henni eins og mölfluga. - Að eldi.
- Lok setningarinnnar er "logi dauðans." - Já, ég skil.
Hvað þarf að ákveða? Allar skyrturnar eru eins.
- Því eru þær allar eins? - Ekkert hól.
Veit hún það?
- Veit Francesca...? - Ertu að grínast?
Hæ, ég er Charlie. Má ekki hafa gaman samkvæmt læknisráði. Viltu stefnumót?
Réttu mér teiknibólurnar.
Nei.
- Svona, Charlie, of ógeðslegt. - Það virkar.
Fínt.
Settu eins mikið af skrifstofuvörum í skóna þína og þú vilt.
Að lokum mun hún komast að því.
Stefnumót eiga að vera skemmtileg.
Ekki þetta.
Það eina góða sem fylgdi Alzheimer ömmu minnar
var að það hjálpaði henni að gleyma ömurlegu lífi sínu.
Hún ólst upp í Hooverville...
á rangri hlið röngu megin teinanna.
Stað þar sem draumar deyja á, og von...
Vonin er kæfð í vöggunni.
- Er hann vinur þinn? - Nei.
Sjáið til Mildred Munch átti enga von.
Hún átti enga drauma...
svo hún hafði engu að tapa.
Norman, tíkarsonurinn þinn, finndu þér vinnu!
Finndu þér vinnu, eða þú þarft að fá þér nýja eiginkonu!
Þetta eru tómar hótanir, eins og þú ert innantóm...
Fékk það góða dóma?
Ég gáði ekki.
Nei, gerðu það! Ég...
Því ekki?
Og það, kæru vinir, er þegar Mildred Munch,
amma mín Millie fór út í...
vændi.
Rúnk!
- Í alvöru, því erum við hér? - Rúnk! Fyrsta er frítt!
Því erum við hér?
Fyrirgefiði. Truflar leikritið mitt samræður ykkar?
- Nei. - Því ég keypti ekki miða á samræðurnar.
- Fyrirgefðu. Við erum búin. - Já. Já, við erum...
- Haltu áfram. - Fyrirgefðu.
Takk fyrir að leyfa mér að halda leikritinu áfram. Ég met það.
- Ég hverf bara aftur í augnablikið. - Förum. Fyrirgefðu.
- Ég ímynda mér að ég sé ekki truflaður. - Fyrirgefðu.
Hvað um að ég byrji þar sem fyrstfædda barn hennar deyr af niðurgangi?
Ég sagði, niðurgangi!
Ég sagði...
niðurgangi.
- Niðurgangi! - Allt í lagi. Já. Ég veit.
Ég veit, en til að vera sanngjörn...
vorum við eiginlega...
- Niðurgangur? - Já, niðurgangur.
Svona, ég vorkenni honum eiginlega.
- Hvar erum við? - Það er...
Erum við...? Erum við í hættu?
- Mér er farið að líða þannig, já. - Haltu í mig svo þér verði ekki rænt.
KREPPAN MIKLA NÚ SÝND
- Segðu mér frá veiku frænku þinni. - Vá, þú daðrar undarlega.
Fyrirgefðu.
Virtist mikilvægt. Eitthvað sem þú tekst á við.
Já, stundum er gott að takast ekki á við það.
Já, auðvitað, en ég er fífl, hunsaðu mig. Þú skemmtir þér mun betur.
Allt í lagi.
Af því við ræðum það...
það er erfitt.
Hún er eins og önnur móðir, eftir að móðir mín lést úr því sama.
Brjóstakrabbamein er jafn algengt í fjölskyldunni minni og krepptar tær...
svo ég get látið mig hlakka til þess.
Sjáðu hver er skemmtileg núna.
En leitt, Francesca. Það er hræðilegt.
Takk.
Það er ekki alslæmt.
Ég hef orðið mjög náin Sylviu þar sem ég hef búið með henni,
sem hlýtur að þýða að það verði enn sárara þegar hún...
Það mun eyðileggja New York fyrir mér.
Ætlarðu að fara?
Ó, já. En ég geri það alltaf.
Ég missti einhvern náinn mér þegar ég var lítill.
Afi minn, Jacob. Hann var besti vinur minn þegar ég var lítill.
Við vorum með sama... við áttum margt sameiginlegt.
Alla sunnudaga, fór hann með mig í hringekjuna eins oft og ég vildi...
jafnvel eftir að hann þurfti að hætta, veistu?
Ég held ég hafi aldrei verið hamingjusamari.
Eru hamingjusamur núna?
Ekki jafn hamingjusamur og Mildred Munch. Niðurgangur.
Venjulegur niðurgangur.
- Venjulegur? Ekki einu sinni sérstakur. - Neibb, venjulegur.
- Þú hafðir ekki neinn. - "Á rangri hlið röngu megin teinanna."
"Á rangri hlið röngu megin teinanna.." Eins og Troy McClure.
- Ótrúlegt að þú fórst með mig á það. - Ég vinn í því.
Hér bý ég.
Frænka mín ætti enn að vera í karate, ef þú vilt koma upp og fá þér drykk.
- Drykk? Kl.15:30. - Já, rétt.
Það snýst ekki um drykkinn, Charlie.
Já, því ekki?
- Já? - Já.
Ég skil hvers vegna þú valdir miðdegissýningu.
Við höfum meiri orku í kelerí.
Charlie! Guð minn góður, Charlie!
Charlie!
Blóðþrýstingur er 160 yfir...
- Dr. Ramirez til röntgendeildar. - Púls, 83.
- Látið taugadeild vita. Slysadeildina. - Charlie...
Ó, svona.
Afsakaðu mig. Afsakaðu mig.
- Hæ. Ég leita að Charles Greene. - Ertu hér vegna Charlie?
- Ég er Francesca. - Ó, Jesús. Ekki skrítið.
Fyrirgefðu.
Hæ. Cooper, bróðir.
- Svo hvernig gekk? - Hvað meinarðu? Við enduðum hérna.
Einmitt. Hefurðu frétt eitthvað?
- Hann hálsbrotnaði ekki, sem er gott. - Svo ykkur kom vel saman?
Já. Ég meina, ég held... ég hélt það. Ég...
Ég veit ekki. Ég meina, við vorum á leiðinni upp, og hann datt bara.
Hann... ég held það hafi liðið yfir hann vegna hitans?
Já. Vegna hitans. Já, sennilega.
- Mjög algengt, þarf að vökva líkamann. - Jæja, góðar fréttir.
Charlie fékk ljótan skurð, og verður með höfuðverk um stund,
en það eru engin brot, svo í heildina er hann heppinn núna.
- Núna? - Já.
- Skýrslurnar sýna... - Charlie hefur svona dæmi.
Og það er ástand, að mati sumra, en fyrir öðrum er það krúttleg árátta.
Þetta er sjúkdómur sem verður vegna skorts á hýpókretíni í heila hans.
Það er efnafræðilegt merki sem heldur flestum okkar vakandi.
Fyrst og fremst, platast líkami Charlie til að halda að hann sé sofandi.
Krúttleg árátta.
Sjúkdómur.
Hæ.
Ó, hæ.
Svo þetta var bilað.
- Það leið yfir mig. Verð að drekka meir. - Charlie, ég veit.
Hvað kallast hann?
Slekjukast.
Tæknilega, drómasýki með slekjukasti.
Gengur í fjölskyldunni.
- Jacob afi þinn? - Já.
Já.
Þegar ég var lítill hélt ég hann svæfi alltaf því hann væri gamall.
Svo fór það að gerast með mig.
Eiginlega allar sterkar tilfinningar koma því af stað.
Í mínu tilfelli, er...
er það aðallega þegar ég er glaður.
Svo takk fyrir.
Því sagðirðu mér ekki?
Ég átti kærustu...
í háskóla, það var Alice...
og hún vissi...
en hún vissi ekki alveg, veistu?
Og þar sem hún var mín fyrsta,
Vissi ég ekki að það gæti gerst þegar loks þegar við...
Þegar þið...
Það er... það er ekki fyndið.
- Ó, svona, það er pínu fyndið. - Það er alls ekki...
- Hvernig...? Ha...? - Alls ekkert fyndið.
- Fyrirgefðu. - Jesús Kristur.
Ókei. Rétt hjá þér. Ekkert fyndið.
Veistu, ég vaknaði, nakinn á bakinu...
umkringdur sjúkraliðum, húsverðinum, hálfri heimavistinni.
Alice hélt ég hefði dáið.
Aðallega...
hef ég forðast kærustur síðan þá.
Ég hef ekki efni á tryggingunni.
Dagurinn í dag var þá stórmál fyrir þig?
Hann var stórmál fyrir mig líka.
Ég fer aldrei á stefnumót með þeim sem ég tel mig eiga framtíð með?
Hættum á toppnum.
Ég tók áhættu. Greinilega slæm hugmynd.
Heyrðu, engar áhyggjur. Við tökum því rólega.
- Höldum okkur við leiðinleg stefnumót. - Það gengur ekki.
- Eins og listigarða, borða á götunni. - Það gengur ekki. Ekki svo einfalt.
- Ræður, fyrirlestra, Roosevelt eyju... - Svona...
hættu.
- Ég þarf að skoða þig aftur. - Auðvitað.
Ég skemmti mér vel með þér. Ég vil bara muna það þannig.
Allt í lagi. Horfðu nú á mig.
- Sársauki, skali 1 til 10? Tíu er hæst. - Tveir.
- Ókei. Einhver hrollur? - Nei.
- Svimi? - Nei.
- Nei? Höfuðverkur? - Ekki lengur.
"'Hvað um gömlu kanínuna hans?' spurði fóstra drengsins.
'Það, ' sagði læknirinn,
'er rosalegur fjöldi af skarlatssóttargerla í einu.'
Og svo litla kanínan var sett í poka með gömlum myndabókum
og fullt af rusli og borinn í enda garðsins.
Það var fínn staður fyrir varðeld."
Þessi saga var sorgleg. Lestu eitthvað fyndið.
- Já, fyndið. - Já, fyndið. Fyndið.
- Þessi saga var virkilega um eitthvað. - Fyndið!
- Í alvöru? - Hentu henni í varðeldinn!
Ókei. Reynum þessa litlu bók.
Þessi heitir Hvert fór elsku amma mín?
- Ókei. Allt í lagi, pissupása krakkar. - Pissupása!
Já. Þið vitið hvað er í gangi.
Þegar við komum aftur, les kannski hr. Charlie Prumpandi hundurinn Walter?
- Já! - Já!
Prump, prump, prump!
Svo þið vitið, þá prumpar Walter því hann fékk mannamat.
- Reyndar frekar sorglegt. - Ömurleg skoðunarferð.
Heyrðu nú, heyrðu! Ekki fallegt, Deangelo. Ókei?
Hr. Charlie líður illa í dag.
- Hunsaðu hann. Pabbar hans skilja. - Ó, Guð minn.
- Ó, því er hún hér? - Ekkert gott.
- Hvað segirðu? - Hæ.
Svalt.
Hvernig líður þér, Charlie?
Mér líður ömurlega.
Þú skipulegðir leiðinlegt stefnumót, ég eyðilagði það og þú dast á hausinn.
- Þú ættir að fara. - Bíddu. Er allt í lagi?
Ég kann ekki að svara þessu.
Þú ert kominn í vinnuna.
Fínt, þá er allt stórkostlegt.
Heyrðu, ég veit þú vildir fara þér hægt, og ég klúðraði því.
Ég bara...
Ég held ég reyni líkamlegt því ég forðast tilfinningatengslin okkar og...
Fran, svona, hættu? Ég vil þetta ekki. Ég get það ekki.
- Leitirðu að kærasta, er ég ekki hann. - Ég vil vita hvers vegna ég geri þetta.
Viltu gaman? Viltu flótta? Sjáðu, hittu bróður minn.
Bíddu, ha?
- Ég vil ekki annað samband, Charlie. - Fínt. Þú færð það ekki.
- Ég lofa, hann fer innan sex vikna. - Sex vikur eru 42 dagar.
Já, frábær margföldun, Frederick. Trúiði þessum krakka? Fimm ára.
Hann er flottur leikskólakennari. Sjáðu þennan kjálka. Náðu honum.
Heyrðu, Cooper, gerðu mér greiða.
Bjóddu þessari konu kaffi. Segðu henni frá Liza Minelli fallhlífastökkinu.
Leiðrétting. Það var lítill asískur maður sem leit út eins og Liza Minnelli.
Ég er svo ringluð, og eiginlega móðguð.
Ég vil ekki kaffi með bróður þínum. Ekki móðgast.
Fáið ykkur þá te eða frostpinna. Eða ekkert, mér er sama.
Farðu bara, láttu mig í friði.
- Jeff Cho. - Ha?
Hann hét Jeff Cho.
Vá, þetta voru aldeilis mistök.
Hvað vonaðist ég til að heyra? "Þú drapst mig næstum, en allt í lagi."
Heyrðu, ég veit þér líður illa.
Hlustaðu á mig, Charlie verður í lagi. Hann er vanur þessu.
Ég hef séð hann falla í yfirlið eftir hann veiddi fisk.
Einu sinni fann hann verðlaun á botninum í popp pakka, farinn.
Alltaf þegar Jets vinna, sem er sjaldgæft...
Ó, hjúkk, í sekúndu taldi ég mig sérstaka.
Ó, þú veist hvað ég meina. Svona.
- Já, og mér líður betur með móðganirnar. - Frábært.
Takk, Cooper.
- Fjölskyldunafn? Aldrei heyrt það. - Nefndur eftir hundi.
- Það er ekki satt. - Það er satt, 100 prósent.
Já, það var Sánkti Bernarðshundur.
Hann dó rétt áður en ég fæddist, og Charlie fór að kalla mig Cooper.
Ég var víst loðið barn.
Takk fyrir hughreystinguna.
Sjáumst.
- Heyrðu. Hvert ertu að fara? - Cobble Hill.
Frábært. Það er á leiðinni. Þú færð far.
- Ókei. - Svo þú vitir. Farið er gul skólarúta.
- Já, ókei. Einmitt. - Ókei. Komum.
Heyrðu, Deangelo. Ég hef nýjan rútuvin.
Ég held hún hafi viljað fá að segja alla hlutina sem hún gat ekki sagt við þig.
Var reyndar eins og orðaflóð. Viltu heyra?
- Nei, ekki alveg. - Já, ég álása þér ekki.
Skildu það eftir í fortíðinni.
- Okkur samdi reyndar mjög vel. - Er það?
Já, hún hlær mikið. Tel mig ekki svo fyndinn, en...
Þú ert fyndinn. Gerir góðan De Niro.
- Er það? - Já.
Ó, svona nú. Svona.
Cape Fear.
Segðu eitthvað.
- "Ég gerði honum óhafnanlegt tilboð." - Brando.
- Jæja, hann að lokum, rétt? - Hann áður, já. Held ég.
- Eiginlega. - Já. Gerðu eins og Goodfellas.
- "Sjáðu hver talar líka!" - Jesús Kristur.
Nei, ég veit þessi var lélegur.
"Talaðirðu við mig?"
Þetta var hræðilegt.
Allavegana, ég hélt, ég veit ekki...
Gæti boðið henni út.
- Francescu? - Já, ef það er í lagi þín vegna.
- Já, mér er sama. - Flott. Ég vil ekki, þú veist...
Nei, auðvitað. Gjörðu svo vel. Þið eruð fullkomin saman.
- Ertu viss? - Já, ég er viss.
Allt í lagi.
Dós af ódýrasta bjórnum þínum, takk.
Cooper, en óvænt ánægja.
Allt í lagi. Frábær staður. Virðist ekki hafa breyst í 50 ár.
Ef þú vissir hvað það kostar mig að hafa hann þannig.
- Nú? Ertu eigandinn? - Ég? Nei.
Ég yfirmaðurinn á daginn. Létt að koma, létt að fara.
Drekkið enn Pabst í þessu hverfi.
Við náum því. Hræðilegt. Mjög fyndið!
- Viltu deila honum? - Nei, nei. Drekki ekki í vinnunni.
Ættir að hafa verið leikskólakennari.
Kannski seinna?
Ég ætla að hvíla mig á mönnum um stund.
Sérstaklega þar sem ég drap nærri þann síðasta. Síðustu tvo eiginlega.
Jæja, þú ert heppin. Það er víst erfitt að drepa mig, svo...
Það er gaman að tala við þig, og mér finnst þú heillandi
á svona Sánkti Bernarðshunds hátt.
- Já. - En Charlie...
Heyrðu, hann er sá sem kom okkur saman. Ég spurði hann, og hann var ókei.
Væri annars ekki hérna.
- Heyrðu, Francesca? - Já?
Má ég kannski fara fyrr í pásu? Verð að hringja í ömmu,
en það er hópur fullra hjólasendiboða sem kalla stöðugt "túttur" fyrir aftan.
Auðvitað, vinan.
Hæ, ég er Bethany. Flottur bolur. Er hann pima bómull?
Ég... veit það ekki.
Þú vissir ef það væri pima.
Pima bómull er eins og barnahár.
Já, hann er víst ekki eins og barnahár.
Hlýtur að vera egypsk bómul, sem er líka fín.
Já.
Ókei, bæ.
Heyrðu, hlustaðu á mig.
Hvað ef við settum Charlie á stefnumót með einhverjum á hans hraða?
Ég fór á námskeið í gær um sögu sandala.
Það hét "Gakktu í 10.000 ár í skónum mínum."
Bethany?
Hljómar eins og stelpa sem átti eigin hest þegar hún ólst upp.
Veit ekki um það. Hitti hana á barnum sem Francesca vinnur á.
- Hún er ekkert lík Francescu. Hljóðari. - Feimin?
Nei. Nei ekki beint. Bara ekki alveg upp í manni.
Reyndar erfitt að heyra í henni.
Þetta er ónauðsynlegt. Þú mátt hitta Francescu án staðgengils fyrir mig.
Í hreinskilni. Það hófst þannig, en spauglaust, hún er fullkomin fyrir þig.
- Get ég ímyndað mér hana í jogginggalla? - Joggingdrakt frá hvirfli til ylja.
Það er óhugnalegt.
Ég er ekki viss. Það síðasta sem ég þarf er að verða of æstur aftur.
- Já, ég held það verði ekki vandamál. - Nei?
Halló.
Gætirðu nokkuð beint mér á hluta bókasafnsins um skrauthala?
Skrauthala, fræið?
Já.
Forna fræið, ræktað af Aztekum,
nýtur nú vinsælda á við quinoa, þökk sé hás prótein innihalds og hnetubragðs.
- Einmitt. Þessa átt. - Ókei.
Hérna.
Skrauthali og þú.
Virðist hafa fullt af sögulegum upplýsingum sem og uppskriftum.
- Takk, Charlie. - Ekkert að þakka. Ha?
Ég er Bethany.
- Þau sögðu við ættum margt sameiginlegt. - Einmitt. Víst rétt hjá þeim.
- Því þér líkar við bækur. - Já. Ég elska þær.
Elska lyktina af þeim. Gömlu bókunum.
Já, það... Veistu, það kallast fúrfúral.
- Fúrfúral? - Já. Fúrfúral og vanilla.
Eins og rokgjörn efnasambönd sem myndast af rotnandi pappír og lími.
Líklega smá mygla í þeim líka.
- Sumu fólki finnst það, þú veist... - Rómantískt.
- Rómantískt, já. - Já.
Svo hvernig hljómar "skrauthali og baunir með vor lambi?"
- Bíðurðu mér á stefnumót? - Nei.
Nei, ég var að spyrja hvort ég ætti að útbúa það ef þú byðir mér út.
Ókei. Bethany, viltu fara með mér á stefnumót?
Ókei.
Flott. Föstudaginn?
Þá er ég á garngerðarnámskeiði. Hefði sleppt því en við erum á alpakka, svo...
Ó, já. Laugardaginn?
- Laugardagurinn er frábær. - Já.
Ég útbý skrauthala.
- Sjáðu. - Gjörðu svo vel.
Ég kann vel við hana.
Hún er þægileg.
Já. Já, nákvæmlega það sem hún er.
- Hún er þægileg. - Rétt?
Ég hitti hana, og sagði "Guð, þetta er þægileg stelpa."
Já, svo við sjáum hvernig það fer.
- Ferðu út með Francescu? - Hr. Cooper á kærustu!
Ókei. Ég kann illa við merki, Deangelo. Þið vitið það.
Og, já, ég fer út með fröken Francesca á laugardagskvöldið.
Hvert, veit ég ekki. Þú þarft að hjálpa mér. Hvað vill hún gera?
- Ekki spyrja mig. Þú ferð út með henni. - Þú komst okkur saman!
Já, tæknilega.
Ég er pínu hræddur við hana, ókei?
Mér finnst við stundum eiga þrjár samræður í einu
- og ég get ekki fylgt einni þeirra. - Jesús.
Ókei. Hún er mikið fyrir Bauhaus.
Það er Oskar Schlemmer sýning núna á MoMA.
Einmitt það sem ég meina. Ég þarf eitthvað skemmtilegt.
Ég þarf góða truflun. Það þarf ekki mikið, og gellan fer á hliðin.
Cooper, hún á erfitt með frænku sína.
Ég veit. Ég veit, mjög leiðinlegt. Svo hættum þegar að tala um það.
- Ég þarf að pissa! - Já, við báðir, Frederick.
Ókei. Svona krakkar. Flýtum okkur. Há hné, ha? Drífum okkur.
Hvað um að fara eitthvert...
hávaðasamt?
- Hvernig er pisco sour drykkurinn? - Ha?
Pisco sour drykkurinn. Góður?
Bara í sex mánuði.
Þar áður var ég í San Francisco. Hefurðu komið?
Svo gott. Já, beiskur.
Beiskur!
Enginn sá það fyrir.
Allir höfðu hlakkað til alpakka og svo kom kennarinn með yak ull.
- Einn þurfti að hætta. - Hljómar ákaft. Takk.
Rosalega ákaft. Héðan í frá, ætti mér ekki að líða of vel.
Ekki ef þú veist hvað er gott fyrir þig.
Svo þetta er skrauthali og baunir.
En ekkert lamb.
Fyrirgefðu, mér leið illa.
Ó, nei. Það er fínt. Lítur stórvel út. Takk fyrir að elda.
Ekkert að þakka.
Mér finnst gaman að elda hjá öðrum.
Eins og lítill gluggi inn í sálir þeirra.
Hvað sástu í mínu?
Mjög óskarpir hnífar.
Réttara en þú gerir þér grein fyrir.
Gott.
- Áttu börn? - Ha? Nei, því myndirðu...?
Ég sá þú ert með froðuplast límt á hornin á borðinu þarna.
Einmitt það sem systir mín gerir fyrir son sinn sem lærir að labba.
Fjandinn.
- Mér líkar við börn, svo... - Það er ekki það, Bethany.
Það er nokkuð sem þú ættir að vita.
Ég fæ slepjuköst, sem þýðir að það líður yfir mig fái ég sterkar tilfinningar.
- Sterkar tilfinningar? Hvað meinarðu? - Getur verið allt, ótti, hræðsla, allt.
Í mínu tilfelli, er það aðallega...
Aðallega gleði.
Það er hræðilegt.
Já, ekki frábært, en heyrðu,
það þýðir ekki að ég geti ekki átt mildar, dræmar tilfinningar.
Ég get skemmt mér á þeim.
Jeminn. Æsti ég þig of mikið yfir garninu?
Neibb.
Við höfum víst öll eitthvað skrítið við okkur.
Ég laðast kynferðislega að Bob Newhart.
- Ha? - "Steinhumar"!
- Svona! - Ókei!
"Steinhumar!"
Ég kom með nokkrar myndir, en nú velti ég fyrir mér.
Hefurðu séð Leyndarmál NIMH?
Ég var í rusli eftir hana.
Ég held ég verði í lagi. Ég sit þegar.
Við ættum að fara varlega.
Ó, heyrðu.
Við deilum óboðlegri reynslu af stríði.
Í æsku okkar, voru hjörtun full eldmóðs.
Borgarastríðið var att á 10.000 stöðum, frá Valverde, Nýju Mexíkó,
og Tullahoma, Tennessee,
til Saint Albans, Vermont, og Fernandina á Flórída ströndinni.
Fleiri en milljón Ameríkanar börðust.
- Þetta er gott. Mér líður þægilega. - Yfir 600.000 menn,
2 prósent þjóðarinnar, dóu í því.
Já, mér líka.
Amerískar kirkjur sefuðu þá deyjandi...
Ég skal fá þér leigubíl, eða við getum deilt? Þú veist, bara...
Bíddu. Frænka mín.
Bíður hún eftir þér?
Bíður ekki. Kastar frekar upp.
Ó, fjandinn.
Allt í lagi.
Förum heim til mín, opnum vínflösku.
Ég get ekki. Verð að gá að henni.
Auðvitað.
Veistu, ég gæti hjálpað.
- Engar áhyggjur. - Ókei.
Þar fyrir utan, vil ég halda þessu aðskildu... okkur, sé það í lagi.
- Já. Íhugaðu mig sem helgarflótta. - Takk. Ókei.
Líka á virkum dögum, svo... En engin pressa.
Held ég labbi bara heim.
Hvað ertu að...?
Fjandinn, þetta er sárt. Hvert er ég komin?
Þegar hnéin snúa upp og tærnar snúa inn.
Um meter.
Þessi stelpa segist geta kennt manni splitt á einum degi.
Stelpan er 9 ára, Sylvia.
Montni litli skratti.
Vildi sjá hana gera þetta eftir að hafa legið í 60 ár.
- Ég vil ræða nokkuð við þig. - Já? Hvað er það?
Jæja, ef ég fer í brjóstnám, er ég að íhuga brjóstaígræðslu.
Risastór, eins og tvöfalt-D, virkilegar melónur.
Vildirðu ræða það við mig?
- Ég vildi undirbúa þig. - Jæja, takk.
Gerðu það sem færir þér gleði.
Hvernig gengur með Pooper?
Cooper!
Það gengur vel. Skrítið að fara út með bróður Charlie.
En í hreinskilni, er ég glöð það endaði.
Þú sérð þegar um einn fatlaðan.
Ég meina, þegar ég komst að...
vandamálinu,
vildi ég ekki hætta á að meiða hann aftur, þú veist?
- Já, þú hugsaðir aðeins um hann. - Og Cooper er meira minn hraði.
Ég meina, hann er svo skemmtilegur.
Hann lætur mig hlæja svo mikið.
Hvað er næst á listanum mínum?
Nú byrjar það.
Þú vilt fara á einn þessara asísku nuddstaða nærri Penn Station
og gá hvort þeir geri það virkilega. Það?
Þú veist... það!
Í alvöru? Hvað kom fyrir gönguna á Machu Picchu?
- Hvaða göngu? Ég dó næstum. - Hóran þín!
Allt í lagi, andaðu bara.
Gefðu mér þetta!
Ó, þú...
Tvö fyrir þér.
Kemurðu með Bethany til Lizu á fimmtudaginn? Hún vill hitta hana.
- Held það, já. Kemurðu með Francescu? - Já, líklega.
Það verður líklega samræðu mikil staða.
Sagði ég þér nýjustu uppgötvun mína? Kvikmyndastefnumót.
Kvikmyndastefnumót hafa verið til lengi.
Já, því þau eru ótrúleg. Tali maður of mikið, er sussað á mann.
Mjög sniðugt.
Einhverntímann, gætirðu þurft að tala við konuna sem þú ferð út með.
Já, ég held, sérlega þar sem við virðumst bíða eftir að stunda kynlíf.
- Ha? - Ekki rúnkað svona mér síðan í gaggó.
Áhugavert, ég hef farið beint aftur í Mexíkóskar sápuóperur.
Held það sé út af því sem kom fyrir þig.
Því? Hvað kom fyrir mig?
Hún sagðist vilja hætta að nota kynlíf sem staðgengið fyrir nánd,
eða kannski var það á hinn veginn. Ég veit ekki. Allavegana, allt þín sök!
Já! Já!
Ó, fjandinn.
Ég hef þig, bróðir.
Ég hef þig.
- Náðirðu því? - Já. Náði því. Jamm.
Hér höfum við Musteri jagúarsins mikla eða Musteri Ah Cacao.
Það er útfarar pýramídi frá eftir-klassíska, klassíska tímabilinu.
Stórkostlegt. Bara stórkostlegt.
...fyrir þér, fyrir að deila.
Árið 1962, fundu þeir grafhýsi hins mikla Maya leiðtoga Jasaw Chan K'awiil.
- Þetta mun taka K'awiil í viðbót. - K'awiil mig vita.
Nú færum við okkur í norður Akrópólhæð, sem er við hlið Mikla torgsins.
Áttu eitthvað kort? Ég á erfitt með að átta mig.
Það er frábær landfræðileg könnun á leiðinni.
Marv, hvar eru allar stranda myndirnar?
Gerðuð þið eitthvað annað en að klifra á gömlum ruslahaugum?
Allar afþreyingarmyndirnar koma eftir hlé.
- Elskan? - Hvað?
Sagði hann "hlé"
- Við gætum þurft að fá okkur skot. - Til þess eru hléin.
Ó, Drottinn.
Hæ, elskan.
Þetta er líkt hinum pýramídunum sem ég hef hef sýnt ykkur.
Þetta er kort til að gefa ykkur hugmynd um landið. Þarna er Tikal.
- Vaknaðu. - Ég sef ekki.
- Þú hraust. - Nei.
Þá var það kannski ég.
Dreymir mig núna?
Þú vissir ef mig dreymdi ef ég stundaði kynlíf með Nala frá Konungi ljónanna.
Ekki hlæja. Ég var skotin í henni fyrst.
Maður verður andstuttur í fjórða stiganum.
Svo er Belize á 110 eða 220 volta straumi?
- 110, sama og í U.S.. - Er það, þrátt fyrir bresku áhrifin?
- Virkilega áhugavert. - Vá, þú grínast ekki.
Þú ert í rosa góðu skapi í dag.
- Ég? - Já.
Já, ætli það ekki. Þetta var gaman.
- Ertu á nýjum lyfjum? - Nei.
Ég drakk alvöru latté.
- Því spyrðu? - Bara...
Ég veit ekki.
Virtist svo glaður að ræða við Fancescu og ég hélt þú gætir ekki rætt við hana.
- Það var fyrir þetta. - Og þú varst svo, "Ó, hún verður þarna."
Ertu þá ekkert glaður?
Nei. Nei, ég er bara ekki nógu óhamingjusamur.
Það er skrítið. Allt í einu get ég verið nálægt henni.
- Og það gerir þig glaðan? - Já.
Ókei.
Er Cooper teiknibólan í skónum þínum? Svona. Veit hann það?
Nei, og ég vil ekki að þú segir honum því það yrði skrítið.
Já, það yrði skrítið.
Hann bíður? Rétt?
Maður minn, hún er rosa flott.
Ég meina, þú veist ég er fyrir stráka, en ég...
Ég myndi.
- Heyrðu. - Heyrðu. Bíddu, bíddu, hvað?
Við verðum að tala saman.
- Núna? - Já.
Ég get þetta ekki lengur. Ég er að deyja úr greddu.
Í alvöru? Má þetta bíða?
Maður hefur þarfir, Charlie, og ég held konur hafi það líka, en...
Særir það?
- Hún á erfitt núna. - Ég veit.
Ég veit hún á það. Ég finn til með henni.
Ég veit bara ekki að ég sé maðurinn. Ég veit ekki hvort ég get þetta, veistu?
- Við þurfum að hætta saman. - Nei!
- Algjörlega ekki. Ykkur semur annars? - Já.
Hún á í vanda og þú hjálpar manneskju með vandamálin sín.
Ekki fleygja henni burt svo við sjáum hana aldrei aftur.
- Við? - Þú.
Já, nei. Nei, já. Rétt.
- Þú segir það sé hún, ekki ég. - Það snýst klárlega ekki um þig.
Ó, ókei.
- Ég get kynnst henni betur. - Það er hugmynd.
- Hún er áhugaverð. - Einmitt.
- Á ekki sjónvarp. - Hættu nú.
Nei, á virkilega ekki sjónvarp.
Svona.
Líttu á þetta sem tækifæri til að bæta þig. Lærðu að elda, taktu tangótíma.
Enn betra, ég læt þig fá bókasafnskort.
- Ókei. - Rétt?
Ókei. Já, þetta verður fínt. Þetta verður flott.
Las það í New Yorker hjá tannlækninum. Ég á flauelsbuxur. Ég get þetta!
Ég hef trú á þér.
Plús, þegar við stundum kynlíf...
Ég hef litla trú.
Já.
- Takk bróðir. - Ekkert að þakka.
- Gæti þetta ekki án þín. - Ég veit.
Fyrirgefðu. Það er greddan.
Marvin, kærar þakkir. Þetta var ítarlegt.
Mín var ánægjan. Leitt ég gat ekki tengt hljóðið við myndina.
Það eru virkilega stunur öskurapans sem færa mann inn í frumskóginn.
- Það er svona, það er... - Ó! Við erum fín. Við erum fín.
Ó, vitiði hvað?
Notuðuð þið nokkurntímann brúðgumagjafirnar sem við gáfum ykkur?
- Nei, Ekki enn. - Hvað er það?
Við gáfum þeim inneign í gistiheimili í Rhinebeck. Sérlega fyrir Charlie.
- Mjög leiðinlegt þar. - Hljómar frábærlega.
Allavegana, ég var að spá hvort það yrði ekki gaman ef þið færuð öll saman.
- Já. - Ég veit... ég veit ekki.
- Gerum það. Við gætum tínt epli. - Því ekki?
- Er epla tími núna? - Tínt ber.
Bara ef við tínum eitthvað, rétt?
Hljómar skemmtilega. Því ekki?
Því ekki?
- Já, því ekki? - Því ekki?
Því ekki?
VELKOMIN TIL RHINEBECK STOFNAÐ 1688
Þetta er það!
- Sjáiði það? - Þetta er það!
- Vinstri beygja. Vinstri, vinstri! - Ó, hérna?
- Allt í lagi, elskan! Allt í lagi. - Ó, takk gæs.
- Takk gæs. - "Takk gæs?"
Mér er svo létt að vera á lífi.
- Allt í lagi. - Apollo 13 lenti betur.
- Þarftu hjálp? - Já takk.
Fallegt. Við ættum að vera hér út lífið og fara aldrei aftur í þennan bíl.
Við komumst hingað ekki satt? Þið eruð bara litlar tíkur!
Já, litlar tíkur sem vilja lifa af helgina. Takk.
Ó, hvað er þetta?
Sellóið mitt, ef við skyldum vilja syngja.
- Getur maður sungið með sellói? - Þú getur allt sem þú vilt.
Svona stelpa. Lof mér. Lof mér.
- Er þér sama? Takk. - Nei, svona.
- Hann er dýr. - Farðu varlega. Það er antík.
Við tökum dótið. Þið getið skráð okkur inn.
- Já. - Já, auðvitað.
- Hefurðu allt? - Já.
Heyrðu, heyrðu, heyrðu.
Er þetta í lagi þín vegna?
- Hvað? - Með mig og Francescu.
- Þú hegðar þér undarlega. - Auðvitað. Ég sagði þér. Það er í lagi.
Við fórum á eitt stefnumót? Og helmingurinn var á slysó.
- Í fortíðinni. Nú er ég með Bethany. - Ókei.
Gott. Því ég held að helgin sé það.
Það?
Já.
Til hamingju. Hvert er tilefnið?
Ekkert tilefni. Ég held bara hún sé tilbúin.
Guð veit ég er tilbúinn. Veistu ég er hættur að horfa á sápuóperur?
Kominn á matarstöðina. Átti stóra helgi með þessari Rachel Ray.
Það er leitt. Kannski, Giadu De Laurentiis.
Ert það?
Heyrðu, heyrðu, heyrðu!
Heyrðu, við erum komin með herbergi.
Þessi staður er frábær!
Þú munt elska herbergið okkar. Eins og eitthvað úr Nancy Drew sögu.
Ég veit ekki hvað það þýðir, en...
Eru þetta bara litlir kossar?
Allt í lagi!
Þessi tvö eru ekki að tapa neinum tíma.
Ó, jeminn, ég er svo mikil drusla.
Haldið endilega áfram. Ég held við leggjum okkur.
Ó, nei. Bíðið, bíðið. Nú þegar? Við vorum að koma.
Ég er reyndar smá bílveik líka.
Svona. Við komum ekki alla þessa leið til að sofa. Skoðum antíkbúðir.
- Antíkbúðir? - Já.
- Síðan hvenær ferðu í antíkbúðir? - Grínastu? Ég elska gamalt drasl.
Hef not fyrir annan smjör strokk.
Því ekki? Skoðum bæinn.
Við sofum í kvöld. Förum.
Við bara... Já.
Hvað?
Árinn. Það er rakt. Því fórum við ekki á bílnum?
Vegna aksturlags Francescu og við metum líf okkar.
- Ekki mín sök að New York búar aka hægt. - Það hefur enginn annar hugsað.
Rétt hjá Lizu.
Þessi staður er leiðinlegur.
Heyriði, hvað um þessa?
Það segir "verlsun." Stórkostlegt.
Já, ég vildi við værum meira rasískt garðskraut.
Hvað?
Vitiði, ég er til í að fara tilbaka.
VERSLUN
Ekki séns! Er þetta básúna sem einhver breytti í lampa? Ótrúlegt.
Guð minn góður!
Frænka mín átti alveg eins te sett.
Guð minn góður, er hún Oompa Loompa?
- Já. - Flott hjá henni.
Og þessi blandari! Við áttum svona!
Hann er svo hávær. Vakti mig úr djúpum svefni þegar hún gerði pönnukökur.
Talandi um, vill einhver snakk? Ég sá tacó stað fyrir tveimur...
- Bjóstu með Sylviu þegar þú ólst upp? - Annað slagið.
Það var mjög svalt að vera barn og heimsækja flottu frænku til New York.
Ég fékk að dvelja heilu sumrin hjá henni.
Seinna áttaði ég mig á að það væri til þess að ég væri ekki heima...
til að sjá mömmu fara í lyfjameðferð.
- Hvenær dó hún? - Ég var 17, lokaárið.
Skelfilega leitt.
Ég hætti og fór bara að ferðast. Vildi vera milljón kílómetra þaðan.
Kom eiginlega aldrei aftur heim.
Jæja, ég held Sylvia sé heimili mitt.
- Hún hljómar eins og frábær dama. - Hún er erfið.
En ég elska hana.
- Ó, heyrðu. Charlie? - Já?
- Geturðu hjálpað mér með þetta? - Ég skal, Bethany.
Ég er mikið hærri.
Sjáðu þessa elsku.
- Heldurðu við ættum að...? - Þetta er hljóðfæri. Það á að spila á.
Já.
Ó, maður. Það er víst skemmt.
- Ó, bíddu, sjáðu. Ekki í sambandi. - Já!
Hefurðu nokkuð séð svona flott eggjaskraut áður?
Ókei, reyndu núna. Já.
Allt í lagi!
- Heyrðu, ég vissi ekki að þú spilaðir. - Sex ár með Señora Paredes.
- Heyriði! Krakkar! - Gerðu það aftur.
Krakkar? Þetta er fjandi hátt.
Sjáðiði!
Nú kemur hann!
Þetta orgel er 50 ára gamalt!
Heimurinn sýndi mér enga samúð!
Aumkunarverða myrkravera, hverslags lífi hefurðu lifað?!
Æfðu þau þetta?
Char, svona. Farðu úr baðinu.
- Slepptu mér, delinn þinn! - Farðu úr.
- Snertu mig ekki! - Farðu úr baðkarinu!
Aldrei! Nei!
- Ætlarðu að hætta? - Já, ég geri það. Ég hætti.
Ég veit. Ég veit.
Kannski ættirðu að hægja á þér. Ég segi ekkert.
Nei. Þú ert sá sem minntist á bókasafnsþingið.
- Það er satt. - Segðu mér. Hvernig er það?
Viltu heyra um það?
Það er eins og fullt af kynlífi, fullt af áfengi,
fullt af eiturlyfjum, allt í stoðskóm.
- Það er þannig. - Meira vín?
- Meira vín. Takk. Það er leyndarmálið. - Í skynsamlegum skóm.
- Já, skynsamlegir skór. - Ó, það er gott.
Hey, viljiði heyra sögu af Charlie?
Sagði hann ykkur að hann vann hæfileikakeppni í sjötta bekk?
Sagan er ekki góð. Þið viljið ekki heyra hana.
Þú ert hógvær. Fjöldinn beið spenntur.
Ég vil heyra. Hver var hæfileikinn þinn?
Svona, hver var hæfileikinn?
Við Tracy Turwell lékum senu frá Vonarstræti.
- Varstu Stanley Kowalski? - Já.
- Stella! - Takk. Fyrirgefiði, öll.
- Fyrirgefiði. - Já. Já, nei, einmitt.
- Takk. - Já, þetta var stórkostlegt.
- Nema... þetta var betra. - Tveimur áttundum lægri.
Því strákarödd 11 ára Charlie hefur ekkert breyst.
Svo þarna stendur 120 cm, 36 kg drengur á sviðinu og öskrar, "Stella!"
- Flott. - Vá, takk.
Það var ekki einu sinni það besta.
- Jú. Fullorðnir grétu. Hvað er betra? - Þú slóst öllum við. Það var betra.
Stelpunni sem lék Stiga til himna á óbóið sitt, strákinn sem dansaði foxtrot.
- Þetta er satt. - En hógværi Charlie, situr rólegur.
Hann heyrir kallað að hann hafi sigrað,
- hann bókstaflega dettur úr stólnum. - Cooper.
- Hann hleypur niður ganginn. Svona. - Cooper.
Hann kemst næstum á sviðið, og þá búmm!
Það slokknaði á honum.
Hann fer á hausnum ofan í gryfjuna, og fær gat á höfuðið.
Það er blóð út um allt, börn öskra.
Slökkviliðið kemur.
Löng saga stutt, löng saga stutt, þeir lokuðu skólanum rest dagsins.
Það er sko hæfileiki.
Svo sorglegt.
Heyrðu, nei. Guð, nei.
- Nei, sjáðu, ég vann. Ég vann. Vel gert. - Hvað er að þér?
Allir elskuðu hann fyrir það.
Ó, svona.
Fyrirgefiði.
Heyrðu. Heyrðu.
Þegar ég var lítil átti ég kött sem hét Greg.
Hann var með kattaflogaveiki.
Bræður mínir áttu svona blikk ljós sem þeir fengu í RadioShack,
og þeir settu það á hann til að láta hann fá flog viljandi.
Þeir sögðu hann dansa breikdans.
Guð, krakkar eru ömurlegir.
Já.
Charlie minnir mig mikið á Greg.
Þarna inni.
Ég veit ekki um ykkur, en þessi úttekt úr minningabankanum gerði mig úrvinda.
Eigum við að fara að sofa, ha?
- Höfum ekki enn borðað eftirrétt. - Ég er saddur.
- Það eru nokkur góð púrtvín þarna - Ég kýs heldur sérrí.
Eða selló. Við höfum ekki fengið að syngja með.
Greg elskaði þegar ég spilaði.
Það var það eina sem stoppaði flogin.
Endilega.
Heyrum smá selló.
- Nú, skemmtilega dagskrá kvöldsins. - Ég get ekki gengið lengur.
- Tilbúin? - Já.
Drífum okkur.
Þetta er hraðhestur.
Ertu með sloppinn minn?
Já, svona.
Passar fullkomlega.
- Elskan. - Hvað gengur á?
Ekki setja karlalyktina þína í hann, svona.
- Of seint. - Nei!
Hættu því.
Halló þarna.
Sæl.
- Eru þetta dádýr? - Kynæsandi dádýr.
Kynæsandi dádýr. Já þau eru það.
Og þú ert...
Hungrað dýr sem étur dádýr.
Fjallaljón.
Hungrað fjallaljón.
Nei. Nei, mikið lægra.
Minna í hálsinum.
Ha?
Já.
- Ókei. - Já.
- Ha? - Ég er dýrið.
Ó, flott.
Nei, þú átt að koma til mín.
- Sem ljónið, einmitt. - Já.
Já, þetta er flott.
Þú ert banhungraður.
- Ég er svangur. - Já.
- Já! - Farðu þangað!
Ertu tilbúinn?
Ég er tilbúinn.
Ertu nokkuð ofurspenntur?
Ennþá flott.
Ó, já.
Já!
Ó, halló.
Alltaf þau hljóðlátu.
- Cooper! Cooper! - Ha?
Það er Charlie! Það er neyðartilfelli.
Svona.
- Charlie. - Guð minn góður.
- Charlie! Er í lagi með þig? - Já.
Já, ég held ég hafi bara fengið flog.
- Ó, nei. - Alveg eins og Greg.
Flog? Venjulega verðurðu bara linur.
Núna fékk ég víst flog.
- Við ættum að hringja á sjúkrabíl. - Nei. Engan sjúkrabíl.
Það er... sjáðu ég er fínn. Í alvöru.
Já, veistu, Charlie, flog eru dauðans alvara.
Já. Það ætti að fylgjast með þér.
Nei, því... Sjáðu, Coop, ég held það sé liðið hjá.
Veistu hvað? Betra að hafa varann á. Ég hringi.
- Nei! Nei! - Jú!
- Jú, ég hringi. - Engan sjúkrabíl! Nei...
Sjáðu þetta. Mér líður betur.
Já, jæja, virðist þannig.
- Þá förum víst öll aftur í rúmið. - Já, algjörlega.
Fyrirgefðu óþægindin.
Svona.
- Líði þér betur. - Takk, geri það. Já.
Fyrirgefðu.
Núna verð ég að neita þér um rassinn.
- Ekki öruggt. - Ég skil algjörlega.
Heyrðu. Allt í lagi, rólegur, tígur.
- Lofaðu mér að hita upp aftur. - Já. Auðvitað. Ilaðu þetta aftur.
Hvað?
- Ef þetta er Charlie, hálsbrýt ég hann. - Gæti verið frænka mín.
Hringdu í hana eftir fimm mínútur... Fjörutíu og fimm mínútur.
Veistu, mér líður eins og þú viljir mig ekki.
Er það vegna húðflúranna?
Já, ég sé eftir sumum þeirra.
Er þetta pínu rasistalegt? Já.
Meinti ég það þannig? Nei.
Skoðunin hennar...
Krabbameinið dreifði sér.
Ó, Francesca, mér þykir það leitt.
Guð minn góður.
Þetta er það.
Þetta er þegar ég missi hana.
Nei.
Hún er...
Hún verður fín.
Já, hún er, hún verður fín.
Hvað er þetta?
Ótrúlegt.
Fyrirgefðu. Þú hefur ótrúlegan rass.
Frænka mín deyr úr krabbameini.
Það veit það ekki.
Í alvöru?
Ég verð að fara héðan.
Ég er ekki graður því hún er með krabbamein.
- Einhversstaðar þarna er grafið hól. - Heyrðu, hvað gerðist?
Ég vil ekki ræða það, Cooper.
Hefði mátt vita það.
Ég kom með þetta.
Takk.
Þú þarft ekki að vera hérna úti. Ég get séð um þetta ein.
Dauði og angist eru mín sérgrein. Þú veist það.
Ef hún jafnar sig á undraverðan hátt, þá sérðu um þig sjálf.
- Þekkirðu stjörnumerkin? - Svona, ég ólst upp í borg.
Fyrsta stjarnan sem ég sá var í sólmyrkvanum 2003.
Ég sat í tímavís sem barn, og bjó til mín eigin.
Flæmingi með ferðatösku.
Ef þú segir það.
Gott að vita þær verði alltaf þarna.
Hvað á hún langt eftir?
Hún gæti lengt tímann með lyfjameðferð...
en hann breiddist í lifrina, svo...
Svo það er ömurlegt.
Hefur hún alltaf viljað gera eitthvað? Klífa fjall? Ferðast til Indlands?
Skjóta eldflaug af Dodge Caravan.
Ha?
Hennar fyrrverandi keyrði slíkan.
Hún hefur gert allt hitt, veistu?
Ég meina, það er málið með Sylviu.
Hún bíður ekki eftir leyfi frá neinum. Hún drífur bara í því.
- Hún er töffari. - Já.
Ekki margir sem lifa þannig. Ég veit ekki.
Charlie,
daginn sem þú dast,
þú sagðir þú gætir ekki verið í kringum mig lengur, veistu?
Við höfum sést næstum daglega síðan...
og hér erum við.
Já, en þetta er ótrúlega sorglegt.
Svona.
Í antík búðinni í dag?
Ég meina, þú virtist skemmta þér. Þú varst glaður.
Ég var ekki glaður. Mér var skemmt.
Einmitt.
Mér var meira en skemmt. Ég var glöð.
Heyrðu. Heyrðu, Francesca.
- Hvað? - Bíddu. Gerðu það?
Ókei, ég var glaður.
Ég er glaður. Ég er glaðari en ég hef verið áður. Og það er vegna þín.
- Þú stendur enn. - Ég veit.
Ætti ekki að virka, rétt? Ég ætti að detta niður.
En málið er, alltaf þegar ég finn það,
gleðina magnast í mér,
horfi ég á ykkur Cooper...
og ég er bara nógu leiður.
En ég er að hitta bróður þinn. Ég meina, þú komst okkur saman.
Ég veit. Þess vegna virkar það.
- Við ættum ekki að hittast meira. - Francesca.
Francesca.
Bethany, hvað ertu að gera hérna úti? Það eru alls konar pöddur.
Það er eitthvað mikið að þér.
Já.
Ég veit.
Ég reyndi að tala hreint út.
Ekki það.
Þér.
Ég?
Ég er skemmtileg, Charlie.
- Ég er virkilega skemmtileg. - Auðvitað, já. Virkilega skemmtileg.
Og ég er líka sæt.
Mér hefur verið sagt ég sé sæt.
Þú ert falleg.
Þú lést mig halda við ættum einhverja von.
Ég vil hætta með þér.
Ég skil fullkomlega.
FYRIR FRANCESCU
- Sæl. - Hæ.
Sæll, komdu inn.
- Hvernig líður Sylviu doing? - She's hanging in there.
- Sunflowers. - Yeah.
- Uppáhöldin mín. - Frá ekta blómasala. Ekki Trader Joe's.
Jæja, nú veit ég að ég er sérstök.
Hvað er þetta?
Þetta er líka fyrir þig.
- Hvað er þetta? - Það er málið.
Þú veist, ég valdi það ekki beint.
Ég bara kom eiginlega...
Blandari frænku minnar.
Þú mundir það.
Já, vissulega.
Ég elska hann.
- Takk. - Já.
Fyrirgefðu að ég reiddist þér um daginn.
Það bara...
- Það hefur verið svo erfitt. - Já.
Heyrðu, þú veist.
Þegar einhver missir einhvern sem einhver elskar, verður einhver að...
horfa á einhvers gildi af...
- af sjálfum sér. - Já. Ókei.
- Takk. - Ókei.
Allt í lagi.
- Svona, fáum hádegismat handa þér. - Ó, veistu hvað?
Mig langar ekki að vera á fjölmennum veitingastað. Því pöntum við ekki bara?
Svona. Það er fallegt úti. Við finnum stað með verönd.
Ég er bara mjög... ég er örmagna.
Ó, ég hélt þú vildir hugsa um annað en frænku þína.
Ég geri það.
Ég get bara ekki haldið áfram að flýja það, veistu?
Verð bara að takast á við það...
viltu hjálpa mér að takast á við það?
Já. Ó, já.
Tökumst á því.
Svo segðu mér allt af létta.
Hvað hræðistu mest við að frænka þín deyji?
Ókei.
Fyrst...
missa hana.
Finnast ég ein í heiminum.
Eins og, ég hefði ekki fullnýtt tímann okkar saman og ég fæ aldrei þessa daga aftur.
Æskan mín.
Ég hefði frekar viljað þetta væri ég, svo ég yrði ekki föst hérna án hennar.
Hún er besta vinkona mín.
Veistu, Francesca...
Ég ætti að fara.
- Ha? - Já.
- Hvert ertu að fara? Ég sagði þér allt. - Nei, ég veit.
Ég veit þú gerðir það, og ég hvatti þig, svo það er jafnmikið mér að kenna.
Þú lætur eins og algjör asni!
Ég veit. Nei, rétt hjá þér. Ég er það. Mér líður ekki vel með það, veistu.
Hvernig geturðu verið svo hugulsamur eitt augnablik og svo asni það næsta?
Því...
Því ég var aldrei svo hugulsamur.
Mér þykir það svo leitt. Bara... Bless.
$45 BLANDARI
SAFNGRIPIR & ANTÍKMUNIR HALDA FYRIR CHARLIE
Gættu þín, drulluhali!
- Takk, New York. - Hvað sagðirðu við mig?
Sæll.
Hún elskaði blandarann.
Nú er það? Hvað sagði hún?
"Ég elska blandarann."
Gott ég er glaður.
Það tók bara eina ömurlega tilraun til samræðna til að enda það.
Hefðum við ekki bara geta sleppt þessari samræðu fyrir nokkrum vikum?
Þvílík sóum. Allan þennan tíma, hefðirðu getað verið að gera það.
Því laða ég að mér svona fávita?
- Nema, auðvitað, það sé á hina leiðina. - Þeir laði mig að?
Eins og mér líki einslags ferómónum í hárgeli?
Ég held þú laðist að því sem þeir eru ekki jafnmikið og því sem þeir eru.
Þú týndir mér, Yoda. Ég er ekki að gera grín að skallanum.
Eins gott.
Sylvia Torrone?
- Hvernig líður þér, elskan? - Mikið betur en eftir klukkutíma.
Hérna.
- Svona, Francesca. Þú ert algjört æði. - Ó, hættu. Ég er það ekki.
Þú veist þú ert það, og það er svo pirrandi þegar þú neitar því.
Fínt, hvað er málið?
Málið er,
menn munu alltaf girnast þig,
en það þarf sérstakan mann til að elska þig
og meta hversu sérstök þú ert.
Þú veist þú hélts sömu ræðu þegar ég var með eina augabrún, rétt?
Já, þá laug ég. En þetta snýst um Charlie.
Hann hafnaði mér.
Hann gerði bara það sem þú gerir, verndaði sig.
Þessi fjandans staður.
Ég veit.
- Hver var eiginlega áætlunin þín? - Ha?
Hjálpa okkur laga hlutina og halda svo áfram að vera óhamingjusamur?
- Því heldurðu að ég sé óhamingjusamur? - Andlitið þitt.
Óhamingjusama andlitið þitt.
Ég hélt það myndi gleðja hana.
Það virkaði ekki alveg þannig. Við hættum saman.
Ha? Hvers vegna?
Því ég er ekki ástfanginn af henni, en þú ert það.
Charlie elskar mig.
Sagði hann þér það?
Eins vel og hann gat.
Elskar þú hann?
- Hvernig get ég það? - Ó, Francesca.
Þú getur ekki haldið ást þinni frá einhverjum því þú óttast að missa þá.
- En þú hættir ekki að hitta hana? - Nei, og ég sé eftir því.
Ekki af því að ég greip inn í fyrir þig, en því þú vildir að ég gerði það.
Hvað í fjandanum þýðir það?
Allt okkar líf, hef ég verið að passa þig.
Ég hef barist fyrir þig, ég hef gætt þín.
Og lengi vel, líkaði mér það.
Mér líkaði að vera sá maður, litli bróðir að passa stóra bróður.
Vá, róa sig. Róa sig litli bróðir.
Heyrðu, þú veist það er satt. Ég taldi mig vernda þig, en ég gerði það ekki.
- Þú notaðir mig. - Ha?
- Fela þig bakvið, plata líkt og ég sé... - Hvaðan kemur þetta?
Hvaðan kemur það? Þú kemur fram við mig líkt og stóran heimskan múrbrjót.
Og ég er búinn! Ég er hættur að vera tilfinningamúrbrjóturinn þinn.
- Heyrðu, nei, þú ert ekki minn... - Múrbrjótur.
Hvað sem það, já, heyrðu, róaðu þig bara augnablik.
Þú hefur ekki þennan ömurlega sjúkdóm, Cooper.
Þú lifir ekki í ótta við að gera þig stöðugt að fífli, eða kannski deyja.
Þú færð að lifa lífinu alveg eins og þig langar og þú klúðrar því samt!
- Takk. - Ekkert að þakka.
Veistu hvað?
Charlie, ég veit betur en nokkur.
- Ég veit hvað sjúkdómurinn er ömurlegur. - Er það?
Ég hef séð krakka hlæja að þér.
Skilurðu það? Ég sá krakka hlæja að stóra bróður mínum.
Ég hef séð þig vera einan.
Það er ömurlegt, maður.
Mér þykir það leitt.
- Sjúkdómurinn endar og óttinn tekur við. - Ó, ekki þetta.
Og það verður afsökun!
Guð minn góður! Þú sagðist skilja það!
Þú skilur ekki að enginn vill fara á stefnumót
með manni sem endar á slysó þegar þau kyssast.
Sambönd snúast um að vera hamingjusöm!
- Ég get það ekki! - Jú, jú, þú getur það. Þú getur það!
Þú þarft bara að læra að vera í lagi með það sem gerist næst. Það er allt.
Farðu, Charlie.
Heyrðu, heyrðu.
- Farðu og náðu henni. - Ég get það ekki.
- Gættu þín. - Nei, gætt þú þín. Skilurðu?
Ég meina, skilurðu virkilega?
Ég get það ekki. Þú getur. Þú getur, en ekki ég.
- Þú munt æsast upp. - Ég vil verða æastur!
Því má ég aldrei æsa mig?!
Andaðu, ókei?
Róaðu þig.
Því?
Charlie!
Þú verður að vakna, Charlie! Ég get ekki haldið!
Charlie!
Hjálp!
Charlie!
Svona! Svona! Svona!
- Svona. - Ég hef þig! Ég hef þig!
Jesús.
Er í lagi með þig, drulluhali?
Það er í lagi með þig.
Takk!
Takk, New York!
Já, ókei.
- Ókei, hvað? - Ég fer.
- Ferðu? - Já.
- Sunnudagsmorguninn, eftir jóga. - Enginn sunnudagur, ekkert jóga.
Þú ferð núna strax!
- Núna strax? - Svona!
- Ha? - Svona!
Allt í lagi. Hvernig lít ég út?
Hræðilega. Þú lyktar hræðilega.
Þú ert með þennan litla heimska bakpoka.
- En þú þarft að fara. - Ég þarf að fara.
Þú þarft að fara.
Farðu og vertu glaður.
Svaraðu símanum, Francesca.
Lífið er til að lifa. Svaraðu símanum.
- Charlie? - Francesca!
Hvar ertu? Ég verð að hitta þig strax.
Á sjúkrahúsinu með frænku minni.
Fullkomið.
Ég er á leiðinni.
Svona. Þú gerir það! Guð minn góður!
Ég trúi því ekki! Ég trúi því ekki, Stanley! Þú gengur!
Ó, sestu, Stanley.
Allt í lagi.
Þú ert að grínast.
Guð hjálpi mér.
- Charlie! Guð minn góður. - Ókei.
- Ókei. Einmitt. - Hvað...? Hvað gerðist?
Fallegt barn.
- Guð. Svo fallegt. - Hérna. Fáðu þér vatn.
- Of hressandi. Já. - Ókei, fyrirgefðu.
- Er þetta Sylvia? - Charlie.
- Hvernig líður þér? - Mér hefur liðið betur.
Þú sagðist vilja hitta mig.
Já, Guð.
Því þarftu að vera svo falleg?
- Þú ert frekar sætur sjálfur. Hæ. - Þetta hjálpar ekki.
- Viltu fara í meira næði? - Nei, þetta er fínt.
Allt í lagi.
Francesca...
- Ókei, ókei. Hérna. Gjörðu svo vel. - Takk.
Ég get ekki...
Ég get ekki keyrt með útvarpið á
ef vildi til að Pointer Sisters kæmu á og ég keyri út í skurð.
Ég get ekki gengið á neinni strönd þar sem selir gætu verið á.
Ég get ekki borðað popp. Ég get ekki farið rennt mér á smábretti.
Ég get ekki synt í vatni sem nær mér uppfyrir brjóst,
sérlega ef það er einhver maður að leika við fallega gullinsækinn sinn.
Ég get ekki grillað án eftirlits.
Ég get líklega ekki farið til Miklagljúfurs,
bara miðað við myndirnar sem ég hef séð því það er svo ótrúlega fallegt.
Mig langar að eignast börn.
Þau þurfa annaðhvort að vera leiðinleg eða spillt, því sæt og krúttleg...
Charlie.
Við ættleiðum verstu krakkana sem við finnum.
Ó, kyssist, fjandinn hafi það!
Synced by Skari11
Íslenskur texti: Unnur Friðriksdóttir